Tag Archives: කැළණිය විශ්ව විද්‍යාලය

පෙර පාසැලක් ලෙස දුටු සරසවිය

මාතෘකාව දුටු විගස ඔබ වික්ෂිප්ත වූවානම් එය අරුමයක් නොවේ. මා මෙහි පවසන්නට යන්නේ මා අත්විදි සිදුවීමකි. මා කැළණිය සරසවියේ විද්‍යා පීඨයේ පළමු වසර ශිෂ්‍යයෙකි. අනෙකුත් සරසවීන් මීට මාස 2 කට පමණ පෙර ආරම්භ වුවද, යම් හේතුවක්මත අපට ආරම්භ වූයේ පසුගිය 19 වන සදු දිනයි. මෙදින අප සමග වාණිජ හා කළමනාකරණ පීඨයේ නවකයන්ද කැදවනු ලැබීය. සියල්ලන්වම ජ්‍යේෂ්ඨ සහෝදර සහෝදරියන් ඉතා ආදරයෙන් පිළිගත් අතර ඔවුන් අපහට සංග්‍රහයක්ද පවත්වනු ලැබීය.

අනතුරුව සමාරම්භක නිල උත්සවය පැවැත්වූයේ, ශ්‍රී ධර්මාලෝක උපාධි ප්‍රදානෝත්සව ශාලාවේදීය. මා මෙම සටහන තැබීමට මූලිකවූ සිදුවීම සිදුවූයේ මෙහිදීය. පෙ.ව. 9 ට ආරම්භ වියයුතු උත්සවයට මා ගියේ ආරම්භයට ඔන්න මෙන්න තිබියදීය. එබැවින් මාහට අසුන් ගැනීමට සිදුවූයේ, සිසුන් සදහා වෙන්කර තිබූ අසුන්වල පිටුපසට වන්නටය. මේ වනවිටත් ඇතැම් සිසුන් පැමිණෙමින් සිටියි. දෙමාපියන් හා සිසුන් ශාලාවට ඇතුල් කරවන්නේ වෙනවෙනම බැවින් දෙමාපියන් කොටසක් ශාලාවෙන් පිටත පෝලිමක සිටී. උත්සවය ආරම්භකිරීම සදහා නිවේදකයා සභාව ඇමතීම ආරම්භ කරනවාත් සමගම, ප්ලාස්ටික් පුටු පෙරලෙන හඩක් නැගුණි.එක් වරම පිටුපස හැරී බැලූ අපහට දක්නට ලැබුනේ ආරක්ෂක නිලධරුවන්ද පෙරලා ශාලාවට පිවිසෙන දෙමාපියන්ය. ඔවුන් ශාලාවට පැමිණ සිසුන් සදහා වෙන්කර තිබූ ආසනවලද (මා සිටි පෙළට පසුපස පෙළ) අසුන්ගත් අතර, ආරක්ෂක නිලධාරියෙක් පැමිණ ඔවුන්හට පැවසූවේ, “දැං තව ළමයි ආවොත් ඔයාලට ඔතනින් යන්න වෙනවා” යනුවෙනි. වැඩිවේලාවක් ගතවූවේ නැත. ගැහැණු ළමුන් පෝලිමක් පැමිණ ඔවුන් අසල සිට ගන්නාලදි.

අනතුරුව, සාමාන්‍යලෙස උත්සවය පැවති අතර, පෙ.ව. 10.40 පමණ වනවිට එය අවසානවිය. රසවත්ම සිදුවීම වූයේ මින් පසුවයි.උත්සවය අවසානයේදී, නිවේදකයා දැනුම් දුන්නේ, දෙමාපියන්ට ශාලාවෙන් ඉවත්වන ලෙසත්, දරුවන්ට තම ආසනවල රැදී සිටින ලෙසත්ය. නමුත්, දෙමාපියන් ශාලාවෙන් ඉවත්වන බවක් නොපෙනේ. ඇතැම් දෙමාපියන් දරුවන් සිටින ආසන වෙත යයි. ඇතැම් දරුවන් දෙමාපියන් සොයා යයි. ශාලාවම එකම මාළු කඩයකි. නැවතත් පොලිස් කාරයාගේ භූමිකාව සදහා ආරක්ෂක නිලධාරීන් අවතීර්ණවිය. ඔවුන්හට ශාලාව තුළ දරුවන්ගේ සක්මන නැවතීමට කටයුතු කරන අතරම, දෙමාපියන් ශාලාවෙන් ඉවත්කිරීමද සිදුකිරීමට විය. එක් පියෙකු දරුවන් සිටින පෙදෙසට යාමට යාමේදී, ආරක්ෂක නිලධරුවෙක් ඔහු නවතා “කොහෙද යන්නේ ?” යි විමසීය. පියා අතදිගුකර යමක් මිමිණීය. අවසන කෙසේ හෝ ආරක්ෂකයින්ගේ වෑයම සාර්ථක වූ අතර, ඉන් පසු සිදුවූ දෙය මාහට අදහාගතනොහීය. ශාලාවෙන් පිටත සිටින දෙමාපියන් ජනෙල් කවුළු තුලින් පොරකමින් ශාලාව දෙස බලමින් සිටී. මෙම සිදුවීම් මාලාව දුටු විට සැබැවින්ම මාහට සිහි වූයේ පෙර පාසැලකට දරුවන් භාරදෙන දිනක්. එම අවස්ථාවේදී ප්‍රසිද්ධියේ සිනහ වියනොහැකි වුවද, මා සිතින් බඩපැලෙන්න සිනාවිය. මෙය මා රචනයේදී එය කෙතරම් දුරට ඔබට සමීප කිරීමට හැකිවූයේ දැයි ඔබම තීරණය කරන්න.

දිගටම කියවන්න

Advertisements

ප්‍රතිචාර 16

Filed under මට වෙච්ච වැඩ, රසවත්, විශ්ව විද්‍යාලය